Zasady wprowadzania wyrobów budowlanych do obrotu
Zgodnie z art. 4 Ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych wyrób budowlany może być wprowadzony do obrotu, jeżeli nadaje się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych, w zakresie odpowiadającym jego właściwościom użytkowym i przeznaczeniu, to jest ma właściwości użytkowe umożliwiające prawidłowo zaprojektowanym i wykonanym obiektom budowlanym, w których ma być wbudowany, wmontowany, zainstalowany lub zastosowany w sposób trwały, spełnienie wymagań podstawowych. Natomiast wyrób budowlany nadający się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych to wyrób oznakowany:
- znakiem CE, lub
- znakiem budowlanym.
Oznakowanie CE oznacza, że:
- dokonana przez producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela, mającego siedzibę na terenie Unii Europejskiej, ocena zgodności wykazała zgodność tego wyrobu z normą zharmonizowaną albo europejską aprobatą techniczną bądź krajową specyfikacją techniczną państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego, uznaną przez Komisję Europejską za zgodną z wymaganiami podstawowymi.
Oznakowanie znakiem budowlanym oznacza, że:
- producent wyrobu lub jego upoważniony przedstawiciel, mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dokonał oceny zgodności i wydał, na swoją wyłączną odpowiedzialność, krajową deklarację zgodności z Polską Normą wyrobu albo aprobatą techniczną, albo
- wyrób został uznany za „regionalny wyrób budowlany”.
Zgodnie z powyższą ustawą do jednostkowego zastosowania w obiekcie budowlanym dopuszczone są wyroby budowlane wykonane według indywidualnej dokumentacji technicznej sporządzonej przez projektanta obiektu lub z nim uzgodnionej, dla których producent lub sprzedawca wydał oświadczenie wskazujące, że zapewniono zgodność wyrobu budowlanego z tą dokumentacją oraz z przepisami.
Zgodnie z art. 9 Ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych aprobaty technicznej udziela się dla wyrobu budowlanego, dla którego nie ustanowiono Polskiej Normy wyrobu, albo wyrobu budowlanego, którego właściwości użytkowe, odnoszące się do wymagań podstawowych, różnią się istotnie od właściwości określonej w Polskiej Normie wyrobu. Dlatego też, w przypadku, gdy Polska Norma określa właściwości wyrobu budowlanego, aprobat technicznych nie udziela się.

